- Jesteś duszą, która chwilowo ma ciało. Ciesz się nim. Używaj. Słuchaj.

I dbaj.

Popatrz na nie z miłością. Dysponujesz czymś takim.

Zmysły. Mięśnie, kości. Jakieś wewnętrzne organy. Jak fabryki, jak miasta, jak planety. Jesteś jak świat.

Pooddychaj do siebie, dla siebie, dla swojego ciała, sługi i przyjaciela, towarzysza doli i niedoli. Kompana w podróży.

No i widzisz? Naprawdę nie jesteś tu sam.

A teraz pomyśl sobie, że kiedyś się rozstaniecie. Nic nie jest wieczne. Naprawdę chciałbyś tak wyglądać przez miliony lat?

Twoja dusza ma ciało. To całkiem zabawne.

Wyprostuj kręgosłup, oddychaj, poczuj stopami ziemię. Grunt. Ziemia to grunt.

Wyprostuj się, oddychaj, bądź, choć przez moment, bliżej Absolutu.

Po prostu bądź. Sobą, zaprzyjaźnionym z ciałem. Całością.